یکی از بدترین و اشتباه‌ترین تصوراتی که درمورد تمام شدن رابطه‌ی عاطفی وجود دارد، این است که برای یک پایان خوب و متمدنانه، دو طرف باید با هم دوست بمانند. در این پست خواهم گفت که چرا این کار (دوست ماندن بعد از اتمام رابطه) از نظر من اشتباه است.

 

اما اول

چرا بعضی‌ها بعد از اتمام رابطه پیشنهاد دوست ماندن به طرف‌شان می‌دهند؟

چون بالاخره چیزی در طرف‌شان آن‌ها را جذب کرده و باعث شده که این رابطه را شروع کنند. و با این‌که حاضر نیستند رابطه‌ی عاطفی و فیزیکی با او را ادامه دهند و گزینه‌های دیگر را در آینده رد کنند و زندگی‌شان را با همین یک نفر بگذرانند، هنوز هم به او علاقه دارند. (حتی شاید می‌خواهند او را به عنوان یک گزینه‌ی آلترناتیو -در صورتی که فرد به‌تری پیدا نشود- برای خودشان نگه دارند.)

ضمنا می‌خواهند آدم خوبی باشند -در واقع باور دارند که آدم خوبی هستند- ولی تمام کردن رابطه و رد کردن آینده‌ی مشترک با طرف‌شان، او را ناراحت می‌کند. در نتیجه تلاش می‌کنند یک گزینه‌ی کم‌ترناراحت‌کننده در اختیار عشق قدیم‌شان بگذارند.

 

چرا بعضی‌ها بعد از اتمام رابطه پیشنهاد دوست ماندن طرف‌شان را قبول می‌کنند؟

. . .

..................................................................................................................................

برای خواندن ادامه‌ی پست یا دیدن باقی محتوا، باید عضو وبلاگ باشید.

ثبت‌نام | ورود

(چرا عضو بشم؟)

..................................................................................................................................


به دیگران هم برسانید