۱- یک پروفایل در یکی از شبکه‌های اجتماعی (ترجیحا اینستاگرام) باز کنیم و در بخش توضیحات، خودمان را “نویسنده” معرفی کنیم.

۲- چند نقل قول از “هگل” یا “هابرماس” روی پروفایل‌مان بگذاریم. (اگر این‌ها در دست‌رس نبودند، صادق هدایت همیشه هست!)

چند پست با مضمون “همه‌ی ایرانیا خیلی بی‌فرهنگ‌ان و…” هم اثر مثبت زیادی دارد. سلفی در کافه هم مفید است؛ به‌خصوص اگر سیگار به دست باشد.

۳- با یک متن ادبی اعلام کنیم که عاشق شده بودیم ولی از همه نارو خورده‌ایم و حالا افسرده‌ایم.

۴- در یکی از کارگاه‌های یکی از نویسندگان خیلی بزرگ فعلی شرکت کنیم. حتما با او یک سلفی بگیریم و در فضای مجازی منتشر کنیم.

۵- زیر سلفی‌مان با آن نویسنده‌ی بزرگ بنویسیم که او چقدر خوب است و تشکر کنیم که دارد از ما حمایت می‌کند. حتما او را با اسم کوچک صدا بزنیم.

۶- سعی کنیم با او هماهنگ کنیم تا برایمان یک کامنت “تو خیلی گلی” و “از تو بااستعدادتر ندیدم” و… بگذارد.

۷- شروع کنیم به گَشتن در پروفایل دیگران و زیر نوشته‌هایشان بگوییم که کجای کارشان درست است و کجا، غلط. هرچند وقت یک بار به یکی بگوییم که قلم‌اش را دوست داریم.

همین!

به دیگران هم برسانید